Şömine mekânları ısıtmak ve bazen yöresel olarak yemek pişirmek vb. amaçlarla içinde ateş yakılan bir bölmeye sahip olan mimari yapı ögesidir. Yakılan ateşten çıkan dumanın doğrudan dışarı atılması düz bir baca sisteminin kurulması ile sağlanır. Modern kültürde şömineler yapıların içlerinde, en çok vakit geçirilen alanlarda bulunsa da pek çok yerde ev dışında ya da avlularda dekoratif amaçlarla kullanıldığı görülebilir.
Şöminelerin insanoÄŸlunun yaÅŸamında ateÅŸin kullanılmaya baÅŸladığı çok eski çaÄŸlardan bu yana var olduÄŸu sanılmaktadır. Bu dönemlerde yerlere kazılan çukurlar biçiminde kullanılan şöminelerde yakılan ateÅŸin dumanları yapının tavanına delikler açmak suretiyle oluÅŸturulan ilkel bacalardan atılırdı. Ä°ki katlı evlerin ilk yapıldığı dönemlerde bile bu teknolojinin kullanıldığı şömineler aynı dönemde yapıların dış kesimlerim de yer almaya baÅŸladı. 1678 yılında Ä°ngiltere Kralı II. Charles’ın yeÄŸeni Prens Ruppert’ın şöminelerde hava akımı ve bugünkü baca sistemini geliÅŸtirmesi ile şöminenin tarihinde iki büyük devrim gerçeklemiÅŸ oldu.